تاثیر آموزش هوش هیجانی بر افزایش سازگاری فردی و اجتماعی دانش آموزان دختر

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر افزایش سازگاری فردی-اجتماعی انجام گرفت. پژوهش به روش شبه آزمایشی و با بکارگیری طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان دختر پایه پنجم ناحیه یک زاهدان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بودند. حجم نمونه در گروه های آزمایشی و کنترل بر اساس نظر کوئین و کئوگ حداقل در هر گروه ۱۵ نفر است که در این پژوهش نیز این قاعده رعایت شد و ۳۰ نفر دانش آموز دختر پایه پنجم ناحیه یک زاهدان شهر زاهدان در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و گروه کنترل به صورت تصادفی جایگزین شدند. ملاک ورود به مطالعه دانش آموز دختر بودن، پایه پنجم ابتدایی و تمایل به شرکت در مطالعه و حضور حداقل ۷ جلسه آموزشی بود و ملاک خروج از مطالعه دانش آموز پسر بودن، دانش آموزان دختر پایه ها و دانش آموز مقاطع دیگر و غیبت بیش از دو جلسه آموزشی بود. شرکت کنندگان گروه آزمایش طی نه جلسه ۴۰ دقیقه ای (به صورت هفته ای دوبار) تحت دوره آموزش هوش هیجانی قرار گرفتند. گروه نمونه در دو مرحله پیش از آزمون و پس از آزمون به سوالات پرسشنامه های پرخاشگری (باس و پری، ۱۹۹۲) و سازگاری فردی- اجتماعی (سهرابی و سامانی، ۱۳۹۰) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش هوش هیجانی بر کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری فردی-اجتماعی دانش آموزان اثر مثبت و معناداری دارد. بنابراین می توان با برگزاری دوره آموزش هوش هیجانی می توان به طور چشم گیری سازگاری فردی و اجتماعی دانش آموزان دختر را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، هوش هیجانی ، سازگاری فردی-اجتماعی ، دانش آموزان دختر ، زاهدان