نقش بازی وارسازی تدریس در درمان بی علاقگی دانش آموزان به یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بازیوارسازی تدریس در درمان بیعلاقگی تحصیلی دانشآموزان انجام شده است. بیعلاقگی تحصیلی یکی از چالشهای اساسی نظامهای آموزشی است که میتواند منجر به کاهش انگیزش، افت مشارکت آموزشی و تضعیف کیفیت یادگیری شود. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و به شیوه کیفی، از طریق مرور نظاممند ادبیات پژوهشی داخلی و خارجی انجام شده است. یافتهها نشان داد که بازیوارسازی، در صورت طراحی هدفمند و متناسب با نیازهای روانشناختی دانشآموزان، میتواند انگیزش درونی و علاقهمندی به یادگیری را بهطور معناداری افزایش دهد. همچنین نتایج حاکی از آن است که مولفههایی مانند هدفگذاری مرحلهای، بازخورد فوری، چالشهای متعادل و تعامل اجتماعی، نقش مهمی در کاهش بیعلاقگی تحصیلی دارند. علاوه بر این، بازیوارسازی ظرفیت بالایی در بهبود تعامل آموزشی و افزایش مشارکت فعال دانشآموزان در کلاس درس دارد. در مجموع، این رویکرد میتواند بهعنوان راهبردی نوین در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری و ایجاد تجربهای مثبت از آموزش مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازیوارسازی تدریس ، بیعلاقگی تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت آموزشی