توسعه مهارت های خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان در بستر مدارس هوشمند

خودتنظیمی تحصیلی یکی از مهارت های اساسی در موفقیت آموزشی دانش آموزان است که به آن ها امکان می دهد فرآیند یادگیری خود را به طور مستقل مدیریت کنند، اهداف شخصی تعیین کنند و عملکرد تحصیلی خود را ارزیابی کنند. با پیشرفت فناوری و ظهور مدارس هوشمند، فرصت های مناسبی برای تقویت این مهارت فراهم شده است. مدارس هوشمند با ارائه ابزارهای فناورانه، محتوای چندرسانه ای و محیط های یادگیری شخصی سازی شده، نقش مهمی در توسعه مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان دارند. این مقاله با هدف بررسی مولفه های خودتنظیمی تحصیلی در بستر مدارس هوشمند و تحلیل مزایا، چالش ها و راهکارهای موجود، به شیوه ای تحلیلی–مروری نگارش شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که مدارس هوشمند با ارتقای انگیزه، مسئولیت پذیری و توسعه سواد دیجیتال دانش آموزان می توانند بهبود چشمگیری در کیفیت یادگیری ایجاد کنند. با این حال، چالش هایی مانند کمبود زیرساخت های فناورانه، شکاف دیجیتال، وابستگی بیش از حد به فناوری و دغدغه های امنیت داده ها نیز وجود دارد که نیازمند توجه ویژه هستند. در این راستا، پیشنهاداتی مانند تقویت زیرساخت های فناوری، آموزش معلمان برای بهره گیری از ابزارهای هوشمند، ترویج یادگیری خودراهبر و طراحی مدل های بومی سازی شده ارائه شده است. همچنین، تاکید بر نقش کلیدی معلمان، والدین و سیاست گذاران آموزشی در اجرای موفق این برنامه ها ضروری است. این مقاله با جمع بندی اهمیت یادگیری خودتنظیمی در مدارس هوشمند، بر ضرورت همکاری همه جانبه برای استفاده بهینه از فناوری در جهت ارتقای کیفیت آموزش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی تحصیلی ، مدارس هوشمند ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، چالش های آموزشی