بررسی روان شناسی اثر فعالیت بدنی بر کنترل پرخاشگری دانش آموزان: رویکردی کاربردی در مدارس

پرخاشگری در میان دانش آموزان یکی از چالش های مهم تربیتی و روان شناختی است که می تواند بر سلامت روان و موفقیت تحصیلی اثر منفی بگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر فعالیت بدنی بر کنترل پرخاشگری دانش آموزان، از دیدگاه روان شناسی انجام شده است. مرور ادبیات نشان می دهد فعالیت بدنی منظم باعث تخلیه هیجانی سالم، کاهش اضطراب و تحریک پذیری، بهبود خلق و افزایش خودکنترلی می شود. فعالیت های گروهی و ورزش های تیمی، مهارت های اجتماعی و همدلی را تقویت کرده و با ایجاد محیطی قانون مند، در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه نقش دارند. پژوهش های تجربی و داخلی و بین المللی حاکی از آن است که مشارکت دانش آموزان در برنامه های ورزشی ساختارمند و هدایت شده، کاهش معناداری در رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود مهارت های هیجانی و اجتماعی آن ها ایجاد می کند . این یافته ها نشان می دهند که تربیت بدنی مدرسه ای فراتر از جنبه جسمانی، ابزاری موثر برای پیشگیری و مدیریت پرخاشگری و ارتقای سلامت روان دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، پرخاشگری ، دانش آموز ، خودکنترلی ، سلامت روان