استفاده از تکنیک بارش مغزی برای پرورش ایده پردازی و خلاقیت در کلاس درس

پرورش خلاقیت و ایده پردازی در دانش آموزان یکی از اهداف اصلی آموزش مدرن است که نقش مهمی در آماده سازی آن ها برای مواجهه با چالش های آینده دارد. این مقاله با هدف بررسی نقش تکنیک بارش مغزی در ارتقای خلاقیت و توسعه تفکر واگرا در کلاس درس نگارش شده و به صورت تحلیلی-مروری به تحلیل ابعاد مختلف این روش پرداخته است. خلاقیت به عنوان یکی از مولفه های کلیدی آموزش، به دانش آموزان کمک می کند تا بتوانند با نگاه متفاوت به مسائل، ایده های جدیدی ارائه دهند و مسیرهای نوآورانه ای برای حل مشکلات پیدا کنند. تکنیک بارش مغزی که بر اصولی چون تقویت تفکر واگرا، حذف قضاوت لحظه ای، تاکید بر کمیت ایده ها و ساخت ایده های جدید بر پایه ایده های دیگر تمرکز دارد، ابزار موثری برای ایجاد محیطی باز و خلاقانه در کلاس درس محسوب می شود. مهم ترین یافته های مقاله نشان دادند که بارش مغزی علاوه بر تقویت مهارت های ذهنی، موجب افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان، رشد مشارکت فعال و تعاملات گروهی می شود. با این حال، محدودیت هایی مانند نگرش سنتی برخی معلمان، کمبود مهارت های اجرایی، فشار زمانی و تفاوت های فردی دانش آموزان می توانند بر اثربخشی این تکنیک تاثیر بگذارند. در این راستا، راهکارهایی نظیر آموزش معلمان، ادغام تدریجی تکنیک در برنامه های درسی، طراحی معیارهای ارزیابی خلاقیت و بهره گیری از فناوری های نوین پیشنهاد شده است. در نتیجه گیری، مقاله تاکید دارد که با تغییر نگرش معلمان، ایجاد محیطی انگیزشی و بومی سازی این روش در موضوعات مختلف درسی، تکنیک بارش مغزی می تواند به عنوان ابزاری موثر در تقویت خلاقیت و ایده پردازی در کلاس درس نقش آفرینی کند. این ابزار آموزشی نه تنها خلاقیت فردی دانش آموزان را پرورش می دهد، بلکه به رشد مهارت های اجتماعی و تفکر گروهی آن ها نیز کمک می کند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، بارش مغزی ، تفکر واگرا ، آموزش نوین ، ایده پردازی