چگونگی پرورش حس مسئولیت پذیری اجتماعی در دانش اموزان

در شرایط کنونی جوامع انسانی که با چالش های اخلاقی، اجتماعی و زیست محیطی گسترده ای روبه رو هستند، پرورش حس مسئولیت پذیری اجتماعی در نسل آینده امری حیاتی و راهبردی تلقی می شود. این پژوهش با هدف بررسی سازوکارها، زمینه ها و راهکارهای پرورش مسئولیت پذیری اجتماعی در میان دانش آموزان دوره های مختلف تحصیلی انجام شده است. بر اساس مرور نظریه های تربیتی و اجتماعی، مسئولیت پذیری اجتماعی به مثابه توانایی فرد برای درک نقش و تاثیر رفتارهای شخصی در رفاه جمعی تعریف می شود و رشد آن به شبکه ای از عوامل فردی، آموزشی، خانوادگی و فرهنگی وابسته است. یافته های نظری حاکی از آن است که برنامه های آموزشی مبتنی بر مشارکت اجتماعی، یادگیری خدمت محور، و آموزش ارزش های شهروندی می توانند روح همیاری، تعهد اخلاقی و آگاهی اجتماعی دانش آموزان را به صورت پایدار ارتقا دهند. در نتیجه، مدارس باید از نهادهای صرفا آموزشی به محیط های تربیت اجتماعی و اخلاقی تبدیل شوند تا حس مسئولیت فردی و جمعی در دانش آموزان به صورت ساختاری، درونی و عملی شکل گیرد. در پایان مقاله، راهبردهای اجرایی برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی جهت طراحی و پیاده سازی برنامه های اثربخش پرورش مسئولیت پذیری اجتماعی مطرح می شود.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری اجتماعی ، آموزش شهروندی ، یادگیری خدمت محور ، تربیت اخلاقی ، توسعه اجتماعی.