بررسی برنامه های تربیتی و تاثیر آن ها بر رفتار دانش آموزان

برنامه های تربیتی به عنوان یکی از ابزارهای موثر در مدارس، نقش مهمی در شکل دهی رفتار دانش آموزان و ارتقای توانمندی های اجتماعی و عاطفی آنان دارند. این برنامه ها با طراحی فعالیت های هدفمند و ارائه راهبردهای مثبت رفتاری، زمینه ی تقویت مهارت های اجتماعی، خودکنترلی و مشارکت فعال دانش آموزان را فراهم می کنند. تحقیقات نشان می دهد که اجرای برنامه های تربیتی سازمان یافته می تواند موجب کاهش رفتارهای مشکل زا، افزایش انگیزه و بهبود تعاملات دانش آموزان با همسالان و معلمان شود (Bradshaw & Pas, ۲۰۱۲; Gregory et al., ۲۰۱۴; DiPerna et al., ۲۰۱۵). همچنین، شواهد حاکی از آن است که برنامه های تربیتی همسو با آموزش های اخلاقی و معنوی، مانند رویکردهای مبتنی بر عرفان اسلامی، می توانند اثرات مثبتی در تقویت ارزش ها و هنجارهای رفتاری دانش آموزان داشته باشند (Iqbal & Zahoor, ۲۰۲۴; Aas, ۲۰۲۴). مرور مطالعات نشان می دهد که طراحی و اجرای منسجم برنامه های تربیتی در مدارس متوسطه اول، علاوه بر بهبود رفتار دانش آموزان، به ارتقای کیفیت محیط یادگیری و ایجاد فرهنگ مدرسه ای مثبت نیز منجر می شود. بنابراین، بهره گیری از برنامه های تربیتی هدفمند، چشم اندازی عملی برای تقویت مهارت های اجتماعی و رفتاری دانش آموزان و ارتقای کیفیت آموزش و پرورش ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

برنامه های تربیتی ، رفتار دانش آموزان ، مدارس متوسطه اول ، مشارکت اجتماعی ، مهارت های اخلاقی