بررسی تطبیقی مهم ترین اصول و شاخصه های تدریس سنتی و جدید دبیران در ایران

در جهان امروز رابطه ی آموزش و پرورش با جامعه و در جهت پاسخگویی به نیازهای متنوع و پیچیده ی آن، اهمیتی مضاعف و روزافزون یافته و با توجه به فرایند جهانی شدن و تاثیراتی که این فرایند بر ساختارهای اجتماعی دارد، مطالعه و بررسی نظام های آموزشی از اولویت های مهم و اساسی هر جامعه ای به شمار می آید. چرا که اساسا آموزش و پرورش با ویژگی ها و گرایش های روحی، فکری و سنت های یک ملت همبستگی بسیار دارد. نظام آموزش و پرورش در صورتی می تواند در راه وظیفه اصلی خود که کوشش در راه برآوردن نیازهای اصلی و اساسی جامعه و افرادش است، گام بردارد که هدف های نظام آموزشی را از میان سایر هدف ها با استفاده از ضوابط به صورت روشن، صریح، واضح، متناسب، ضروری و قابل اجرا و قابل وصول انتخاب کند. زیرا کلیه ی عناصر اصلی فرایند آموزش و پرورش چنان با هدف تعیین شده وابستگی دارند که نارسایی در هدف ها سبب خواهد شد تا کل نظام آموزشی دچار نقصان و خلل گردد و نتایج و بازدهی لازم و متناسب را از فعالیت های آموزشی دریافت نمی دارد و نیازهای فردی و اجتماعی ارضا نشده باقی می مانند و جامعه از نظام آموزشی خود با همه منابع و نیروهایش طرفی بر نمی بندد، بنابراین به نظر می رسد که همزمان با تحولات اجتماعی باید تغییرات لازم را در هدف های نظام آموزشی ایجاد کرد تا پاسخگوی نیازهای گذشته و حال و آینده باشد. در غیر این صورت وقتی هدف های آموزش و پرورش در چهارچوب نیازها و ضرورت ها نباشد، در حالی که مقتضیات متنوع زندگی به سرعت و مداوم تغییر می یابند، موجب فاصله و ناهماهنگی بین هدف های تربیتی و نیازهای اصلی جامعه می شود. بر این اساس این پژوهش در صدد است به بررسی تطبیقی مهم ترین اصول و شاخصه های تدریس سنتی و جدید دبیران در ایران بپردازد.

کلیدواژه ها:

تدریس سنتی و جدید ، آموزش و پرورش ، تحولات آموزشی