نقش برنامه های آموزش مهارت های زندگی در پیشگیری از انحرافات اجتماعی دانش آموزان

افزایش انحرافات اجتماعی در میان دانش آموزان به عنوان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی معاصر، ضرورت توجه به راهبردهای پیشگیرانه مبتنی بر آموزش را دوچندان ساخته است. در این میان، برنامه های آموزش مهارت های زندگی به عنوان رویکردی توانمندساز، نقش مهمی در ارتقای شایستگی های فردی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کنند. این مقاله با هدف بررسی نقش برنامه های آموزش مهارت های زندگی در پیشگیری از انحرافات اجتماعی دانش آموزان تدوین شده است. مهارت های زندگی شامل مجموعه ای از توانایی های شناختی، هیجانی و اجتماعی نظیر خودآگاهی، مدیریت هیجان، حل مسئله، تصمیم گیری آگاهانه، ارتباط موثر و تفکر انتقادی است که می تواند زمینه ساز رفتارهای سازگارانه و مسئولانه در موقعیت های اجتماعی مختلف باشد. پژوهش حاضر با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای و تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی، به تبیین سازوکارهای تاثیر این برنامه ها بر کاهش گرایش دانش آموزان به رفتارهای پرخطر و انحرافی می پردازد. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که آموزش هدفمند مهارت های زندگی موجب افزایش خودکنترلی، تقویت تاب آوری روانی–اجتماعی، بهبود قضاوت اخلاقی و کاهش تاثیرپذیری از فشار همسالان می شود. این عوامل در مجموع نقش موثری در پیشگیری از انحرافات اجتماعی از جمله خشونت، بزهکاری، مصرف مواد و افت تحصیلی دارند. در پایان، مقاله بر ضرورت نهادینه سازی برنامه های آموزش مهارت های زندگی در نظام آموزشی و طراحی مداخلات مبتنی بر نیازهای رشدی دانش آموزان به منظور ارتقای سلامت اجتماعی مدارس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، انحرافات اجتماعی ، پیشگیری ، سلامت اجتماعی ، دانش آموزان