نوآوری و پذیرش فناوری های جدید؛ فرصت ها و تهدیدها در آموزش و پرورش

پیشرفت سریع فناوری های دیجیتال طی دهه اخیر چهره آموزش و پرورش را دگرگون ساخته است. فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی، یادگیری شخصی سازی شده، واقعیت افزوده و کلاس های مجازی فرصت هایی بی سابقه برای ارتقای یادگیری فعال، عدالت آموزشی و مهارت های قرن بیست و یکم فراهم کرده اند. از سوی دیگر، وابستگی بیش از حد به فناوری، شکاف دیجیتال، خطرات امنیت داده ها و کاهش تعامل انسانی از مهم ترین تهدیدهای این تحول محسوب می شوند. این مقاله با رویکرد مرور نظام مند و تحلیلی، مفهوم نوآوری آموزشی، مدل های پذیرش فناوری (مانند مدل دیویس و نظریه انتشار نوآوری راجرز) و ابعاد اثرگذاری آن ها بر نظام آموزش و پرورش را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد میزان موفقیت فناوری در آموزش منوط به پذیرش آگاهانه و تربیت محور معلمان و دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

نوآوری آموزشی ، پذیرش فناوری ، آموزش دیجیتال ، فرصت ها و تهدیدها ، هوش مصنوعی در آموزش ، شکاف دیجیتال