تکنیک های تنفس آرام ساز و کاربرد آن در مدیریت هیجانات کلاس درس

این پژوهش به بررسی ضرورت و اثربخشی به کارگیری تکنیک های تنفس آرام ساز (Resonant Breathing Techniques) به عنوان ابزاری موثر در مدیریت هیجانات منفی و ارتقاء تنظیم هیجانی (Emotional Regulation) دانش آموزان در محیط کلاس درس می پردازد. در مواجهه با استرس های تحصیلی، اضطراب آزمون و چالش های رفتاری، مهارت های خودتنظیمی حیاتی هستند. این مقاله با مروری بر مبانی فیزیولوژیک و روانشناختی تنفس، کاربردهای عملی این تکنیک ها (مانند تنفس دیافراگمی و تنفس ۴-۷-۸) را در کاهش برانگیختگی سیستم عصبی سمپاتیک و فعال سازی پاراسمپاتیک تشریح می کند. نتایج مورد انتظار نشان می دهد که آموزش ساختارمند این تکنیک ها می تواند به بهبود تمرکز، کاهش تکانشگری، و ایجاد یک فضای یادگیری مثبت کمک نماید. این یافته ها برای معلمان، مشاوران و برنامه ریزان آموزشی در جهت پیاده سازی مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی و تنفس در برنامه درسی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، تکنیک های تنفس ، ذهن آگاهی ، استرس دانش آموزی ، محیط یادگیری ، آرام سازی