تاثیر کیفیت رابطه عاطفی معلم و دانش آموز بر تصویر ذهنی تحصیلی

رابطه عاطفی میان معلم و دانش آموز، یکی از موثرترین عوامل در شکل گیری نگرش و تصویر ذهنی تحصیلی دانش آموزان نسبت به مدرسه، درس و خودشان است. این رابطه از طریق ایجاد احساس امنیت، ارزشمندی و پذیرش، زمینه رشد انگیزش درونی، خودپنداره مثبت و عملکرد تحصیلی بالاتر را فراهم می کند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مرور مطالعات اخیر، نشان می دهد که کیفیت تعاملات عاطفی معلم با دانش آموز، پیش بینی کننده مستقیم تصویر ذهنی تحصیلی مثبت است و رابطه دلبستگی ایمن در محیط آموزشی یکی از اساسی ترین منابع تاب آوری و علاقه مندی تحصیلی به شمار می رود. یافته ها حاکی از آنند که افزایش همدلی، بازخورد سازنده و درک هیجانی از سوی معلمان می تواند احساس تعلق و رضایت تحصیلی دانش آموزان را به طور چشمگیری ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

رابطه عاطفی معلم–دانش آموز ، تصویر ذهنی تحصیلی ، دلبستگی ایمن ، انگیزش تحصیلی ، خودپنداره تحصیلی