هوش هیجانی معلمان و دانش آموزان در بهبود محیط یادگیری و عملکرد تحصیلی

هوش هیجانی (Emotional Intelligence; EI) به عنوان توانایی درک، تنظیم و استفاده موثر از هیجان ها برای هدایت تفکر و رفتار، یکی از کلیدی ترین عوامل موثر بر موفقیت آموزشی و کیفیت روابط در کلاس درس به شمار می آید. در محیط یادگیری، سطح بالای هوش هیجانی در معلمان موجب افزایش همدلی، انگیزش دانش آموزان، کاهش تعارضات و ارتقاء فضای روانی مثبت در کلاس می شود. از سوی دیگر، دانش آموزان دارای هوش هیجانی بالا از مهارت های خودتنظیمی، تاب آوری تحصیلی و تعامل موثر با همسالان برخوردارند که مستقیما به بهبود عملکرد تحصیلی منتهی می شود. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های جدید از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵، به تحلیل نقش دوگانه ی هوش هیجانی معلمان و دانش آموزان در بهبود محیط یادگیری، کاهش استرس تحصیلی، و ایجاد روابط مثبت میان فردی در محیط آموزشی می پردازد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلمان ، دانش آموزان ، محیط یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، خودتنظیمی هیجانی ، تعامل کلاسی