نقش معلم و بهبود تعاملات کلاس درس

کلاس درس به عنوان یک سیستم اجتماعی پویا، بستری اصلی برای انتقال دانش، ارزش ها و تجربیات آموزشی است که کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری در آن به شدت وابسته به نوع و کیفیت تعاملات میان معلم و دانش آموزان و دانش آموزان با یکدیگر است. نقش معلم در این میان فراتر از انتقال صرف محتوای درسی است و شامل مدیریت جو عاطفی، هدایت ارتباطات بین فردی و ایجاد بستر مناسب برای رشد همه جانبه فراگیران می شود. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی به واکاوی نقش محوری و چندبعدی معلم در بهبود و ارتقای تعاملات کلاس درس می پردازد و مکانیسم های تاثیرگذاری رفتار و سبک مدیریت معلم بر پویایی های کلاس را تبیین می کند. یافته های نظری این مطالعه نشان می دهد که معلم به عنوان رهبر آموزشی کلاس، با سبک رهبری، مهارت های ارتباطی و باورهای آموزشی خود، الگوی اصلی تعاملات را شکل می دهد. ایجاد جوی مبتنی بر احترام، اعتماد متقابل و حمایت عاطفی توسط معلم، باعث می شود دانش آموزان با انگیزه بیشتری در فعالیت های کلاسی مشارکت کنند و از ترس اشتباه کردن بکاهند. همچنین، معلم با مدیریت موثر درگیری ها و تقویت مهارت های اجتماعی، می تواند کلاسی را بسازد که در آن تعاملات سازنده جایگزین رفتارهای پرخاشگرانه یا انزواگرایانه می شود. در نهایت، استنتاج می شود که بهبود تعاملات کلاس درس نیازمند گذار از رویکردهای سنتی و اقتدارگرایانه به رویکردهای تعاملی، مبتنی بر یادگیری مشارکتی و تمرکز بر شاگرد است. این مقاله پیشنهاد می کند که برای دستیابی به تعاملات کیفی در کلاس، لازم است معلمان نه تنها بر محتوای آموزشی، بلکه بر مهارت های انسانی، روان شناختی و ارتباطی خود نیز مسلط باشند و کلاس درس را به جامعه ای گفتگو محور و پویا تبدیل کنند.

کلیدواژه ها:

نقش معلم ، تعاملات کلاس درس ، مدیریت کلاس ، جو روانی کلاس ، یادگیری مشارکتی