نقش سواد رسانه ای والدین در کاهش گرایش دانش آموزان به فضای مجازی

گسترش روزافزون فناوری های اطلاعات و ارتباطات و نفوذ فضای مجازی در زندگی روزمره، چالش های نوینی را برای خانواده ها و نظام تعلیم و تربیت ایجاد کرده است. دانش آموزان به عنوان گروهی که در عصر دیجیتال بزرگ می شوند، جذابیت های فراوانی را در این فضا تجربه می کنند که گاهی منجر به گرایش افراطی و وابستگی به آن می شود. در این میان، نقش والدین و میزان تسلط آن ها بر ابزارها و مفاهیم رسانه ای، به عنوان عاملی تعیین کننده در مدیریت مصرف رسانه ای فرزندان مطرح می شود. سواد رسانه ای والدین، توانایی آن ها را در درک، تحلیل، ارزیابی و ایجاد پیام های رسانه ای افزایش می دهد و به آن ها امکان می دهد تا راهبردهای موثری برای هدایت فرزندان در دنیای پیچیده دیجیتال اتخاذ نمایند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی و نظری به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه ارتقای سواد رسانه ای والدین می تواند به عنوان یک عامل بازدارنده در برابر مصرف بی رویه و آسیب زا از فضای مجازی عمل کند. تحلیل مفاهیم نشان می دهد که والدین دارای سواد رسانه ای بالا، قادرند با برقراری ارتباطات موثر، تنظیم قوانین منطقی و پرورش تفکر انتقادی در فرزندان، آن ها را در برابر فریب های احتمالی و محتوای نامناسب مصون نگه دارند. این والدین به جای رویکرد سانسور و محدودیت محض، به آموزش مهارت های زندگی دیجیتال می پردازند که منجر به استفاده آگاهانه و هدفمند از ابزارهای ارتباطی می گردد. نتایج این بررسی نظری حاکی از آن است که بین سواد رسانه ای والدین و کاهش گرایش افراطی دانش آموزان به فضای مجازی رابطه ای معنادار و مستقیم وجود دارد. والدینی که خود الگوی مناسبی از مصرف رسانه ای هستند و توانایی تبیین پیچیدگی های رسانه ای را دارند، می توانند اقلیم خانوادگی را به سمت استفاده ابزاری و معنادار از فناوری سوق دهند. بنابراین، تقویت سواد رسانه ای والدین از طریق برنامه های آموزشی و مداخلات فرهنگی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای حفظ سلامت روان و اجتماعی دانش آموزان و تعادل بخشیدن به زندگی واقعی و مجازی آن ها محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

سواد رسانه ای ، والدین ، دانش آموزان ، فضای مجازی ، تربیت خانوادگی