رابطه مهاجرت روستایی به شهر و تغییر الگوهای فرهنگی

مهاجرت روستایی به شهر یکی از پیچیده ترین پدیده های اجتماعی-جغرافیایی در جوامع در حال توسعه است که پیامدهای عمیقی بر ساختارهای فرهنگی و اجتماعی بر جای می گذارد. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی به واکاوی رابطه میان جابجایی جمعیت از مناطق روستایی به کلان شهرها و تحولات ناشی از آن در الگوهای فرهنگی می پردازد. تمرکز اصلی بر این است که چگونه فشارهای اقتصادی و کمبود امکانات در روستاها، همراه با جذابیت های شهری، منجر به تغییر در سبک زندگی، ارزش ها و هویت اجتماعی مهاجران می شود و این تغییرات چگونه بر بافت فرهنگی جامعه اثر می گذارد. در این مقاله نشان داده می شود که مهاجرت صرفا یک جابجایی فیزیکی نیست، بلکه فرآیندی دوسویه است که در آن مهاجران نه تنها تحت تاثیر فرهنگ پذیرانه شهری قرار می گیرند، بلکه فرهنگ بومی خود را نیز به محیط شهری منتقل می کنند. این تعامل فرهنگی گاهی منجر به هم سویی و ادغام و گاهی منجر به شکاف فرهنگی و شکل گیری حاشیه نشینی می شود. تحلیل ها حاکی از آن است که تغییر الگوهای فرهنگی از جمله نوع پوشش، زبان، مصرف گرایی و ساختار خانواده، مستقیما با سرعت و حجم مهاجرت و میزان انطباق پذیری مهاجران با ساختارهای شهری مرتبط است. نتایج حاصل از این مطالعه نظری بیانگر آن است که مدیریت پدیده مهاجرت نیازمند درک عمیق از ابعاد فرهنگی آن است. بدون توجه به بازتولید الگوهای فرهنگی در فضای شهری، برنامه ریزی های صرفا فیزیکی و اقتصادی کارایی لازم را نخواهند داشت. این مقاله پیشنهاد می کند که سیاست گذاری های فرهنگی باید همگام با توسعه شهری پیش بروند تا از پیامدهای منفی بحران هویت و ناهنجاری های اجتماعی کاسته شود و پتانسیل های فرهنگی مهاجران در جهت توسعه پایدار شهری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهاجرت روستایی ، تغییر الگوهای فرهنگی ، توسعه شهری ، هویت اجتماعی