اثربخشی آموزش مهارت حل مساله اجتماعی بر روابط بین همسالان و قلدری در دانش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان مسجدسلیمان

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش مهارت حل مساله اجتماعی بر روابط بین همسالان و قلدری در دانش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان مسجدسلیمان بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان مسجدسلیمان می باشند که در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ مشغول به تحصیل بودند. برای تعیین نمونه با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۲ مدرسه و سپس از بین دانش آموزان متوسطه اول آن مدارس ۳۰ نفر انتخاب و به طور انتساب تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) گمارده شدند. طرح پژوهش از نوع تجربی پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. ابزار جمع آوری داده های پژوهش عبارت از: بسته آموزش مهارت حل مساله اجتماعی، پرسش نامه روابط با همسالان هادسون (۱۹۹۲) و مقیاس قلدری ایلی نویز (۲۰۰۱) بود. پس از گزینش تصادفی گروه ها، از گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) پیش آزمون به عمل آمد. سپس بر روی گروه آزمایش، آموزش مهارت حل مساله اجتماعی توسط محقق ارائه شد. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس تجزیه وتحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش مهارت حل مساله اجتماعی بر روابط کاهش مشکلات بین همسالان و کاهش قلدری در دانش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان مسجدسلیمان تاثیر دارد.