تحلیل تطبیقی روش های سنتی و مدرن در ارزشیابی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

ارزشیابی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی است که نقش مهمی در هدایت یادگیری و تحقق اهداف آموزشی ایفا می کند. این مقاله با هدف تحلیل تطبیقی روش های سنتی و مدرن ارزشیابی تحصیلی، به بررسی نقاط قوت و ضعف هر یک از این رویکردها پرداخته و اهمیت آن ها را در نظام آموزشی امروز مورد ارزیابی قرار داده است. روش تحقیق به صورت تحلیلی–مروری بوده و با استناد به شواهد و تحلیل های نظری، به بررسی مولفه های کلیدی هر دو روش پرداخته است. نتایج نشان می دهد که روش های سنتی به دلیل سادگی اجرا، استانداردسازی و مقایسه پذیری، همچنان در بسیاری از نظام های آموزشی مورد استفاده قرار می گیرند، اما محدودیت هایی مانند نمره محوری و بی توجهی به جنبه های کیفی یادگیری، کارایی آن ها را کاهش داده است. در مقابل، روش های مدرن با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموزان، یادگیری عمیق و استفاده از ابزارهای متنوع، فرصت هایی برای توسعه مهارت های فراتر از حافظه صرف فراهم می کنند. با این حال، چالش هایی نظیر مقاومت معلمان در برابر تغییر، کمبود آموزش تخصصی و نگرانی درباره پایایی نتایج نیز از موانع اصلی این روش ها محسوب می شوند. در پایان، پیشنهاد شده است که رویکرد تلفیقی (Hybrid Assessment) به عنوان راهکاری جامع برای بهره گیری از مزایای هر دو روش در نظام آموزشی مورد استفاده قرار گیرد. همچنین، طراحی الگوهای بومی ارزشیابی نوین، آموزش تخصصی معلمان و انجام پژوهش های تجربی در مدارس، از دیگر پیشنهادات کاربردی برای رفع چالش ها و ارتقای کیفیت ارزشیابی تحصیلی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تحصیلی ، روش های سنتی ، روش های مدرن ، رویکرد تلفیقی ، نظام آموزشی