اثربخشی مدارس هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیاء بر یادگیری و عملکرد دانش آموزان

مدارس هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیاء (IoT) به عنوان یکی از نوآوری های مهم در حوزه آموزش و پرورش، فرصتی برای تحول در شیوه های یادگیری و مدیریت آموزشی فراهم می کنند. اینترنت اشیاء با اتصال حسگرها، دستگاه ها و پلتفرم های هوشمند، امکان جمع آوری و تحلیل داده های دقیق از محیط آموزشی و رفتار دانش آموزان را فراهم می کند و به شخصی سازی فرآیند یادگیری و ارائه بازخورد فوری کمک می کند. این مقاله با رویکرد تحلیلی-مروری به بررسی مفهوم مدارس هوشمند و نقش IoT در بهبود عملکرد و یادگیری دانش آموزان پرداخته است. هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی تاثیر فناوری IoT بر کیفیت یادگیری، مدیریت کلاس و تعامل دانش آموزان است. یافته های این پژوهش نشان می دهند که مدارس هوشمند با افزایش دقت در ارزیابی پیشرفت تحصیلی، تقویت انگیزه از طریق بازخورد فوری و بهبود مدیریت کلاس ها می توانند کیفیت آموزش را به طور قابل توجهی ارتقا دهند. همچنین، این فناوری امکان تحقیق و پژوهش بلادرنگ در رفتار دانش آموزان و همگام سازی اهداف آموزشی با توسعه شهرهای هوشمند را فراهم می آورد. با این حال، چالش هایی نظیر هزینه های اولیه و نگهداری زیرساخت ها، نابرابری دسترسی به فناوری، نگرانی های امنیتی و نیاز به توانمندسازی معلمان وجود دارد که برای رفع آن ها، راهکارهایی همچون برنامه ریزی بودجه ای، آموزش تخصصی نیروی انسانی، تدوین استانداردهای ملی و استفاده از پلتفرم های اپن سورس پیشنهاد شده است. این مطالعه بر اهمیت دید همگرا میان فناوری، نیروی انسانی و سیاست گذاری تاکید کرده و مسیرهای پژوهشی آینده شامل مطالعات طولی و مقایسه ای را پیشنهاد می دهد. اینترنت اشیاء با مدیریت چالش ها و بهره گیری از فرصت ها، می تواند ابزاری کلیدی در تحقق آموزش موثر و پایدار باشد.

کلیدواژه ها:

مدارس هوشمند ، اینترنت اشیاء ، یادگیری ، عملکرد دانش آموزان ، آموزش نوین