ارتباط منابع درآمدی شهرداری باتوسعه پروژه های عمرانی شهرداری بابلسر
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EBUCONF28_257
تاریخ نمایه سازی: 15 بهمن 1404
چکیده مقاله:
شهرداری ها به عنوان نهادهای محلی، اصلی ترین متولیان توسعه و ارائه خدمات عمومی در سطح شهرها محسوب می شوند و پویایی و کیفیت زندگی شهروندان به طور مستقیم با توان مالی و کارایی آن ها گره خورده است. در این میان، شهر بابلسر با دارا بودن پتانسیل های گردشگری و اقتصادی ویژه، نیازمند برنامه ریزی دقیق برای توسعه زیرساخت های عمرانی خویش است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل توصیفی-تحلیلی ارتباط معنادار میان ساختار منابع درآمدی شهرداری بابلسر و روند اجرای پروژه های عمرانی آن، انجام گرفته است. این تحقیق با روش شناسی کتابخانه ای و تحلیل اسنادی بر پایه گزارش های مالی و پژوهش های مرتبط با مدیریت مالی شهری ایران (با استناد به منابع معتبر فارسی)، به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که آیا اتکای شهرداری بابلسر به منابع درآمدی پایدار، توانسته است ثبات لازم برای اجرای پروژه های بلندمدت عمرانی را فراهم آورد یا خیر.مرور ادبیات پژوهشی نشان می دهد که شهرداری های ایران به طور سنتی از ساختارهای درآمدی متکی بر منابع ناپایدار نظیر فروش تراکم، عوارض ساخت و سازهای لحظه ای و درآمدهای غیرمستمر رنج می برند. این اتکای افراطی، با نوسانات اقتصادی و رکود در بخش مسکن، مستقیما بودجه پروژه های زیرساختی مانند بهسازی معابر، توسعه فضای سبز، و ساماندهی مدیریت پسماند را دچار اخلال می کند (منبع ۱ و ۴). در نقطه مقابل، منابع پایدار شامل عوارض خدماتی منظم، درآمدهای ناشی از سرمایه گذاری ها و مشارکت های استراتژیک، چارچوب مالی مستحکمی ایجاد می کنند که امکان برنامه ریزی میان مدت و بلندمدت را میسر می سازد (منبع ۲).یافته های این تحقیق نشان می دهد که هرچند شهرداری بابلسر در حوزه هایی مانند درآمد از محل خدمات شهری و عوارض محلی فعالیت هایی داشته است، اما سهم منابع ناپایدار در سبد درآمدی آن همچنان قابل توجه است. این وضعیت، توسعه عمرانی شهر را در برابر شوک های اقتصادی آسیب پذیر ساخته و موجب تاخیر یا توقف پروژه های حیاتی عمرانی گردیده است. به عنوان مثال، پروژه های مربوط به زیرساخت های شهری نیازمند تخصیص بودجه مستمر و پیش بینی پذیر هستند که منابع ناپایدار قادر به تامین آن نیستند.در نهایت، این پژوهش نتیجه می گیرد که توسعه عمرانی پایدار در بابلسر مستلزم اصلاح ساختار درآمدی و حرکت استراتژیک به سمت منابع خوداتکا و مستمر است. پیشنهاد می شود شهرداری بابلسر با بهره گیری از ظرفیت های گردشگری و مالکیت های شهری، مکانیزم های نوین درآمدزایی، مانند عوارض بهره برداری و جذب سرمایه گذاری های عمومی-خصوصی را فعال سازد و شفافیت مالی را به عنوان عاملی کلیدی برای افزایش مشارکت مردمی و بهبود وصول مطالبات افزایش دهد. دستیابی به این هدف، موجب تقویت استقلال مالی شهرداری، افزایش کیفیت خدمات عمومی و ارتقای چشم انداز توسعه شهر بابلسر خواهد شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
راحله جهانی بهنمیری
کارشناس جغرافیا-انسانی دانشگاه آزاداسلامی واحد نور
امیرناصر حسین زاده
کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی گرایش تحول دانشگاه آزاد بابل