بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی و خودکارآمدی تحصیلی بر یادگیری دانش آموزان

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی و خودکارآمدی تحصیلی بر یادگیری دانش آموزان و تبیین نقش تعامل این دو متغیر در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری بود. پژوهش حاضر با رویکرد مروری و به شیوه توصیفی–تحلیلی انجام شد و در آن، مطالعات علمی مرتبط با آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی، خودکارآمدی تحصیلی و یادگیری دانش آموزان مورد بررسی و تحلیل مفهومی قرار گرفت. منابع منتخب بر اساس ارتباط موضوعی و تمرکز بر ابعاد آموزشی و روان شناختی یادگیری انتخاب و محتوای آن ها به صورت نظام مند تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی، از طریق شخصی سازی مسیرهای یادگیری، ارائه بازخوردهای مستمر و افزایش تعامل آموزشی، نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری ایفا می کند. همچنین مشخص شد که خودکارآمدی تحصیلی به عنوان یک متغیر کلیدی روان شناختی، در تقویت مشارکت، انگیزش و پایداری دانش آموزان در یادگیری نقش تعیین کننده دارد. نتایج تحلیل ها حاکی از آن بود که هم افزایی میان آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی و خودکارآمدی تحصیلی، موجب شکل گیری یادگیری فعال، خودتنظیم شده و معنادار در دانش آموزان می شود. بر این اساس، می توان گفت توجه هم زمان به ابعاد فناورانه و روان شناختی آموزش، زمینه ارتقای یادگیری و بهبود تجربه آموزشی دانش آموزان را فراهم می سازد

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی ، خودکارآمدی تحصیلی ، یادگیری دانش آموزان ، آموزش هوشمند