اثربخشی روش تدریس پرسش و پاسخ (سقراطی) بر سبک های تفکر و یادگیری دانش آموزان در درس ریاضی دوره ابتدایی شهرستان دورود

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی روش تدریس پرسش و پاسخ (سقراطی) بر سبک های تفکر و یادگیری دانش آموزان در درس ریاضی دوره ابتدایی شهرستان دورود انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و با دو گروه آزمایش و کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان دورود در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود و از میان آن ها، نمونه ای شامل ۶۰ نفر (دو کلاس ۳۰ نفره) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه سبک های تفکر استرانبرگ (۱۹۹۷) با ۶۵ گویه و پرسشنامه سبک های یادگیری کلب (۱۹۸۵) با ۱۲ گویه بود. ضریب پایایی این ابزارها بر اساس آلفای کرونباخ در پژوهش حاضر ۰.۸۷ و ۰.۸۴ به دست آمد. در مرحله پیش آزمون، پرسش نامه سبک های تفکر استرانبرگ (۱۹۹۷) و پرسشنامه سبک های یادگیری کلب (۱۹۸۵) برای هر دو گروه اجرا شد. سپس گروه آزمایش در طی ۶ جلسه ی ۴۵ دقیقه ای با روش تدریس پرسش و پاسخ (سقراطی) آموزش دید، درحالی که گروه کنترل با روش سخنرانی تحت آموزش قرار گرفت. در پایان، پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و تحلیل کوواریانس نشان داد که نمرات سبک های تفکر و یادگیری دانش آموزان در درس ریاضی دوره ابتدایی شهرستان دورود در گروه آزمایش به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود (p<۰.۰۵). این یافته ها نشان می دهد که روش تدریس سقراطی تاثیر مثبتی بر سبک های تفکر و یادگیری دانش آموزان در درس ریاضی دوره ابتدایی شهرستان دورود دارد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس پرسش و پاسخ (سقراطی) ، سبک های تفکر ، سبک های یادگیری ، درس ریاضی