میزان آشنایی معلمان ابتدائی از کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش

هدف پژوهش حاضر، تعیین میزان آشنایی معلمان ابتدائی از کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش بود. با توجه به گسترش روزافزون فناوری های هوشمند در نظام های آموزشی، بررسی سطح دانش، نگرش و توانمندی معلمان در بهره گیری از این فناوری ها از اهمیت بسزایی برخوردار است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی بوده و نمونه ای به حجم ۲۱۷ نفر به روش تصادفی انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ۵۶ گویه ای بود که بر اساس مطالعات داخلی و خارجی طراحی و در مقیاس لیکرت پنج درجه ای تنظیم شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با تایید استادان راهنما، مشاور و متخصصان حوزه فناوری آموزشی احراز گردید و پایایی ابزار با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰٫۸۳ به دست آمد که بیانگر همسانی درونی قابل قبول ابزار است. در بخش تحلیل داده ها، ابتدا با استفاده از آزمون کولموگروف–اسمیرنوف نرمال بودن توزیع داده ها بررسی شد که نتایج آن بیانگر توزیع نرمال متغیرها بود. سپس، جهت آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون تی تک نمونه ای برای مقایسه میانگین هر مولفه با مقدار متوسط نظری (۳) و از آزمون فریدمن برای رتبه بندی میزان اهمیت مولفه ها استفاده گردید. نتایج آزمون تی تک نمونه ای نشان داد میانگین کلی آشنایی معلمان با کاربردهای هوش مصنوعی به طور معناداری بالاتر از حد متوسط است. همچنین یافته های آزمون فریدمن حاکی از آن است که بالاترین میانگین رتبه به مولفه «محیط های آموزش مجازی و مدیریت منابع» و پایین ترین میانگین رتبه به مولفه «اختلالات یادگیری و مداخلات اصلاحی» اختصاص دارد. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که معلمان از سطح آشنایی مطلوبی با کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش برخوردارند، اما تقویت مهارت های تخصصی آنان در زمینه مداخلات اصلاحی و تحلیل یادگیری دانش آموزان همچنان ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

میزان آشنایی معلمان ابتدائی ، کاربردهای هوش مصنوعی ، آموزش