نقش برنامه ریزی یکپارچه فرهنگی و ورزشی شهرداری ها در ارتقای مشارکت اجتماعی و سلامت شهروندان

در دهه های اخیر، شهرداری ها فراتر از نهادهای صرفا خدماتی، به بازیگران اصلی حکمرانی اجتماعی در شهرها تبدیل شده اند. در این میان، حوزه های فرهنگی و ورزشی به عنوان ابزارهای نرم مدیریت شهری، نقشی تعیین کننده در ارتقای سلامت عمومی، افزایش سرمایه اجتماعی و تقویت مشارکت شهروندان ایفا می کنند. با این حال، در بسیاری از شهرهای ایران، برنامه های فرهنگی و ورزشی شهرداری ها به صورت جزیره ای، غیرهم افزا و بدون پیوند ساختاری با سیاست های اجتماعی و سلامت شهری اجرا می شوند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و مروری، به بررسی نقش برنامه ریزی یکپارچه فرهنگی و ورزشی شهرداری ها در ارتقای مشارکت اجتماعی و سلامت شهروندان می پردازد. پژوهش حاضر با تحلیل مبانی نظری حکمرانی شهری، سلامت اجتماعی و مشارکت شهروندی، نشان می دهد که ادغام هدفمند سیاست های فرهنگی و ورزشی می تواند به کاهش نابرابری های اجتماعی، افزایش نشاط شهری و بهبود کیفیت زندگی منجر شود. همچنین، مقاله با واکاوی تجربه های جهانی و وضعیت موجود در ایران، شکاف های نهادی، مدیریتی و اجرایی در این حوزه را شناسایی کرده و بر ضرورت گذار از رویکردهای رویدادمحور به سیاست گذاری های پایدار و مبتنی بر نیازهای محلی تاکید می کند. در نهایت، پیشنهاد می شود شهرداری ها با اتخاذ رویکردی بین بخشی، برنامه های فرهنگی و ورزشی را به عنوان بخشی از راهبردهای کلان سلامت و توسعه اجتماعی شهری بازتعریف کنند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری ، مدیریت فرهنگی ، مدیریت ورزشی ، مشارکت اجتماعی ، سلامت شهری ، شهرداری