مدیریت منابع انسانی چندنسلی در شهرداری ها و تاثیر آن بر کارآمدی فرآیندهای اداری

مدیریت منابع انسانی چندنسلی در شهرداری ها یکی از چالش های کلیدی در افزایش کارآمدی فرآیندهای اداری محسوب می شود. حضور همزمان کارکنان از نسل های مختلف (Baby Boomers، نسل X، نسل Y و نسل Z) موجب تفاوت در سبک های کاری، انتظارات شغلی، ارتباطات سازمانی و نحوه تعامل با فناوری می شود که در صورت مدیریت ناکارآمد، می تواند به کاهش هماهنگی، تعارض های بین نسلی و افت بهره وری منجر شود. اهمیت موضوع از آن جهت است که شهرداری ها به عنوان نهادهای خدماتی کلان، نیازمند فرآیندهای اداری روان و پاسخگو برای ارائه خدمات به شهروندان هستند. این مقاله با رویکرد تحلیلی و مرور منابع معتبر داخلی و بین المللی، اثرات مدیریت منابع انسانی چندنسلی بر کارآمدی فرآیندهای اداری را بررسی می کند و چالش ها و فرصت های موجود را شناسایی می کند. یافته ها نشان می دهد که تفاوت های نسلی، اگر به طور هدفمند مدیریت نشوند، علاوه بر ایجاد تضاد، منجر به افزایش تاخیر در انجام وظایف، کاهش کیفیت خدمات و فرسودگی کارکنان می شوند. در مقابل، استفاده از راهکارهای یکپارچه مدیریتی، برنامه های آموزشی و توسعه حرفه ای هدفمند، و بهره گیری از فناوری های نوین، می تواند هماهنگی نسل ها را بهبود بخشد و کارآمدی فرآیندهای اداری را افزایش دهد. این مقاله چارچوبی عملیاتی برای هماهنگی میان نسل ها ارائه می دهد که شامل سیاست های انگیزشی، آموزش و فناوری های دیجیتال است و بهبود عملکرد سازمانی و رضایت شغلی کارکنان را هدف قرار می دهد. یافته ها می تواند راهنمای سیاست گذاران و مدیران شهری برای ارتقای اثربخشی منابع انسانی و افزایش تاب آوری فرآیندهای اداری در شهرداری ها باشد.

کلیدواژه ها:

منابع انسانی چندنسلی ، مدیریت شهری ، کارآمدی اداری ، شهرداری ، هماهنگی بین نسلی