تحلیل اثر مدیریت هوشمند منابع انسانی (HRM) بر بهره وری و رضایت شغلی کارکنان اداری شهرداری ها

مدیریت هوشمند منابع انسانی به عنوان رویکردی نوین در بهره گیری از فناوری های دیجیتال، تحلیل داده ها و هوش مصنوعی، نقش فزاینده ای در ارتقای عملکرد سازمان های بخش عمومی ایفا می کند. شهرداری ها به عنوان نهادهایی با ساختار بوروکراتیک، تنوع نیروی انسانی و گستره وسیع خدمات شهری، بیش از سایر سازمان ها با چالش هایی نظیر کاهش بهره وری، نارضایتی شغلی و ناکارآمدی فرآیندهای منابع انسانی مواجه اند. هدف این مقاله، تحلیل نظام مند ادبیات علمی مرتبط با اثرات مدیریت هوشمند منابع انسانی بر بهره وری و رضایت شغلی کارکنان اداری شهرداری ها است. روش پژوهش از نوع مروری بوده و با بررسی مقالات منتشرشده در پایگاه های علمی معتبر بین المللی و داخلی انجام شده است. یافته های مرور نشان می دهد که به کارگیری ابزارهای HRM هوشمند از جمله سیستم های اطلاعات منابع انسانی (HRIS)، تحلیل کلان داده ها، ارزیابی عملکرد داده محور و تصمیم گیری مبتنی بر شواهد، می تواند منجر به بهبود کارایی فردی و سازمانی، افزایش شفافیت مدیریتی و ارتقای رضایت شغلی کارکنان شود. در نهایت، مقاله ضمن جمع بندی نتایج، پیامدهای مدیریتی و پیشنهادهایی برای استقرار موثر HRM هوشمند در شهرداری ها ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت هوشمند منابع انسانی ، بهره وری ، رضایت شغلی ، کارکنان اداری ، شهرداری ها