ارزیابی تجربی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر شاخص های سلامت روان، خلاقیت و عزت نفس دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، ارزیابی تجربی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر شاخص های سلامت روان، خلاقیت و عزت نفس دانش آموزان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دختر پایه مقطع متوسطه دهم شهرستان ملکان بود که از میان آن ها نمونه ای به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی چند جلسه تحت آموزش مهارت های زندگی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله آموزشی دریافت نکرد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سلامت روان (GHQ-۲۸) و مقیاس عزت نفس کوپراسمیت استفاده شد. داده های به دست آمده با بهره گیری از آزمون های آماری t مستقل و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش مهارت های زندگی تاثیر معناداری بر بهبود سلامت روان کلی دانش آموزان دارد؛ به گونه ای که نشانه های جسمانی، اضطراب و بی خوابی در گروه آزمایش به طور معناداری کاهش یافت. همچنین نتایج حاکی از آن بود که آموزش مهارت های زندگی موجب افزایش معنادار عزت نفس کلی، عزت نفس اجتماعی و عزت نفس تحصیلی دانش آموزان شد. همچنین آموزش مهارت های زندگی توانست بستر مناسبی برای رشد خلاقیت دانش آموزان فراهم آورد. در مجموع، نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که آموزش مهارت های زندگی مداخله ای موثر در ارتقای سلامت روان و تقویت عزت نفس و خلاقیت دانش آموزان است و می تواند به عنوان راهبردی پیشگیرانه و ارتقایی در نظام آموزشی مورد توجه برنامه ریزان و سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، سلامت روان ، عزت نفس ، خلاقیت ، دانش آموزان