بررسی روش های نوآور و ابتکاری تدریس درس زبان انگلیسی در دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان ملکان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش های نوآور و ابتکاری تدریس (خلاقانه، فعال و فناورانه) بر یادگیری زبان انگلیسی در دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان ملکان انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی و همبستگی است. جامعه ی آماری شامل کلیه ی دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان ملکان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ (حدود ۱۳۰۰ نفر) بود که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه ای معادل ۲۹۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ی استانداردی بود که روایی و پایایی آن تایید گردید. داده ها با نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی، t مستقل و ANOVA تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین استفاده از روش های ابتکاری تدریس و یادگیری زبان انگلیسی رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۷۷, p<۰.۰۱). مدل رگرسیون نیز نشان داد که روش های ابتکاری ۶۳٪ از واریانس یادگیری زبان انگلیسی را تبیین می کنند (R²=۰.۶۳). همچنین، تفاوت معناداری در تاثیر این روش ها بر اساس جنسیت و پایه ی تحصیلی مشاهده نشد. یافته ها موید این است که به کارگیری روش های ابتکاری تدریس (به ویژه روش های خلاقانه و فناورانه) می تواند به طور معناداری یادگیری زبان انگلیسی را در دانش آموزان متوسطه بهبود بخشد. بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی، این روش ها را در فرآیند تدریس زبان انگلیسی ادغام کنند.

کلیدواژه ها:

روش های ابتکاری تدریس ، زبان انگلیسی ، دوره متوسطه ، شهرستان ملکان ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی