بازتعریف مفهوم انضباط مدرسه ای در دوره ابتدایی بر اساس رویکرد روان شناسی مثبت نگر

انضباط مدرسه ای یکی از عناصر اساسی در مدیریت کلاس و تربیت دانش آموزان است که تاثیر مستقیمی بر فرآیند یادگیری، مهارت های اجتماعی و رشد شخصیتی کودکان دارد. رویکردهای سنتی انضباط غالبا بر کنترل و تنبیه متمرکز بودند، در حالی که روان شناسی مثبت نگر بر تقویت مهارت ها و ایجاد رفتارهای مطلوب از طریق تمرکز بر نقاط قوت و انگیزه های درونی تاکید دارد. هدف این مقاله بازتعریف مفهوم انضباط مدرسه ای در دوره ابتدایی با استفاده از رویکرد روان شناسی مثبت نگر است. مطالعه حاضر با مرور ادبیات مرتبط و تحلیل تجربی نمونه ای از معلمان و دانش آموزان کلاس های ابتدایی نشان می دهد که استفاده از روش های تقویت مثبت، ایجاد محیط یادگیری حمایتی و مشارکت دانش آموزان در تدوین قواعد کلاس، می تواند رفتارهای نامطلوب را کاهش و رشد مهارت های اجتماعی و عاطفی را افزایش دهد. نتایج این پژوهش اهمیت تحول نگرش مربیان نسبت به انضباط و بهره گیری از شیوه های مثبت را در مدارس ابتدایی نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

انضباط مدرسه ای ، روان شناسی مثبت نگر ، مدیریت کلاس ، دوره ابتدایی ، رفتار دانش آموزان