اثربخشی آموزش خوشنویسی بر بهبود پردازش حسی در کودکان و نوجوانان مبتلا به اتیسم

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش خوشنویسی بر بهبود پردازش حسی در کودکان و نوجوانان مبتلا به اتیسم بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال طیف اتیسم در مراکز توانبخشی و آموزشی ویژه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و ۳۰ کودک مبتلا به اتیسم به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هرکدام ۱۵ نفر) قرار گرفته و هر دو گروه با مقیاس حساسیت پردازش حسی(آرون و آرون، ۱۹۹۷) سنجیده شدند. گروه آزمایش در جلسات آموزشی پروتکل خوشنویسی (حسینی، ۱۴۰۱) شرکت کردند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره بررسی شدند. نتایج نشان داد آموزش خوشنویسی با کنترل اثر پیش آزمون، تاثیر مثبت معناداری در بهبود پردازش حسی و مولفه های آن دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش خوشنویسی ، پردازش حسی ، اتیسم