همکاری انسان و هوش مصنوعی در آموزش

با پیشرفت فناوری های نوین و ورود هوش مصنوعی به حوزه آموزش، مفهوم همکاری انسان و هوش مصنوعی به عنوان رویکردی نوین در ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری مطرح شده است. این همکاری بر مبنای استفاده همزمان از توانایی های شناختی و مهارت های انسانی معلمان و قابلیت های پردازشی و تحلیلی سیستم های هوشمند شکل می گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش این تعامل در بهبود فرآیند آموزشی و توانمندسازی معلمان انجام شد و تلاش دارد ابعاد مختلف کاربرد هوش مصنوعی در کنار تجربه انسانی معلم را تحلیل کند.روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات علمی معتبر است. یافته ها نشان می دهد که همکاری انسان و هوش مصنوعی موجب تصمیم گیری دقیق تر، ارائه آموزش شخصی سازی شده، تحلیل داده های آموزشی و ارائه بازخورد سریع و موثر می شود. هوش مصنوعی با پردازش حجم بالای داده ها و شناسایی الگوهای یادگیری، معلمان را در طراحی برنامه های آموزشی بهینه یاری می کند، در حالی که تجربه و قضاوت انسانی معلم موجب رعایت جنبه های روانی، اجتماعی و تربیتی یادگیری می شود.پژوهش نشان می دهد که ادغام هوش مصنوعی در آموزش نه تنها کیفیت تدریس و یادگیری را افزایش می دهد، بلکه موجب توانمندسازی معلمان، کاهش بار کاری آن ها و افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان می شود. با این حال، استفاده موثر از این فناوری مستلزم آموزش مهارت های دیجیتال معلمان، زیرساخت های مناسب و تعامل هوشمندانه بین انسان و ماشین است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، همکاری انسان و ماشین ، توانمندسازی معلمان ، شخصی سازی یادگیری ، تصمیم گیری داده محور ، بازخورد آموزشی