نقش مهارت های اجتماعی دانش آموزان در یادگیری مشارکتی

این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری به بررسی نقش حیاتی و چندبعدی مهارت های اجتماعی دانش آموزان در فرایند یادگیری مشارکتی می پردازد و تاثیرات متقابل این دو مولفه را در بستر نظام های آموزشی معاصر مورد کنکاش قرار می دهد. یادگیری مشارکتی به عنوان پارادایمی آموزشی که بر تعاملات ساختاریافته، مسئولیت پذیری جمعی و ساخت مشترک دانش تاکید دارد، بدون تسلط دانش آموزان بر مهارت های اجتماعی بنیادین با چالش های جدی مواجه می گردد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که مهارت های ارتباطی موثر، همدلی، مدیریت تعارض، خودتنظیمی و کار گروهی نه تنها بستر لازم برای اجرای موفقیت آمیز یادگیری مشارکتی را فراهم می آورند، بلکه خود نیز در بستر تعاملات مشارکتی تقویت و تعمیق می یابند. این مقاله با شناسایی چالش های موجود در زمینه تلفیق مهارت های اجتماعی در برنامه های درسی و روش های آموزشی، راهکارهای عملی برای غلبه بر این موانع ارائه می دهد و بر ضرورت بازاندیشی در سیاست های آموزشی برای پرورش شهروندانی با کفایت اجتماعی و شناختی در قرن بیست ویکم تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، یادگیری مشارکتی ، تعامل آموزشی ، شایستگی های بین فردی ، محیط های یادگیری مشارکتی ، آموزش قرن بیست ویکم