بررسی نقش تعامل سازنده معلم و انتظارات آموزشی بر خودپنداره تحصیلی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعامل سازنده معلم و انتظارات آموزشی بر خودپنداره تحصیلی دانش آموزان بود. این پژوهش با استفاده از روش مروری و تحلیل نظام مند پژوهش های مرتبط انجام شد و مطالعات داخلی مرتبط با تعامل معلم، انتظارات آموزشی، بازخورد، مشارکت دانش آموزان و خودپنداره تحصیلی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که تعامل سازنده معلم، شامل ارتباط کلامی مثبت، بازخورد حمایتی و ایجاد فضای روانی امن، نقش موثری در تقویت خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین نتایج بیانگر آن بود که انتظارات آموزشی مثبت، شفاف و متناسب با توانایی دانش آموزان، موجب افزایش اعتمادبه نفس و نگرش مثبت تحصیلی می شود. بازخورد توصیفی مبتنی بر نقاط قوت و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیندهای آموزشی نیز به عنوان عوامل مکمل، نقش مهمی در شکل گیری خودپنداره تحصیلی ایفا می کنند. در نتیجه، می توان گفت خودپنداره تحصیلی حاصل تعامل پیچیده میان رفتارهای آموزشی معلم، انتظارات تحصیلی و تجربه های یادگیری دانش آموزان است و تقویت این مولفه ها می تواند به بهبود کیفیت یادگیری و رشد تحصیلی دانش آموزان منجر شود

کلیدواژه ها:

تعامل سازنده معلم ، انتظارات آموزشی ، خودپنداره تحصیلی ، دانش آموزان