نقش شیوه های تدریس معلمان در ارتقای رفتارهای سازگارانه و خودکارآمدی حرفه ای

کیفیت تدریس معلمان به عنوان یکی از مولفه های کلیدی نظام آموزشی، نقشی اساسی در شکل گیری رفتارهای سازگارانه و تقویت خودکارآمدی حرفه ای آنان ایفا می کند. شیوه های تدریس اثربخش، فراتر از انتقال صرف دانش، زمینه ساز تعامل سازنده، مدیریت مطلوب کلاس و ارتقای احساس شایستگی معلم در ایفای نقش آموزشی و تربیتی است. پژوهش ها نشان می دهند معلمانی که از روش های فعال، مشارکتی و تامل محور بهره می گیرند، نه تنها رفتارهای حرفه ای مثبت تری از خود بروز می دهند، بلکه سطح بالاتری از خودکارآمدی را نیز تجربه می کنند که این امر به افزایش انگیزش شغلی، تاب آوری در برابر چالش های آموزشی و بهبود عملکرد تدریس منجر می شود. از سوی دیگر، ضعف در انتخاب و به کارگیری شیوه های تدریس مناسب می تواند به بروز رفتارهای ناکارآمد، کاهش اعتماد به توانمندی های حرفه ای و افت کیفیت تعاملات آموزشی بینجامد. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی نقش شیوه های تدریس معلمان در بهبود رفتارهای سازگارانه و تقویت خودکارآمدی حرفه ای آنان است. نتایج این مطالعه می تواند مبنایی علمی برای برنامه ریزی های آموزشی، طراحی دوره های توانمندسازی معلمان و ارتقای کیفیت آموزش در سطوح مختلف تحصیلی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

شیوه های تدریس ، خودکارآمدی حرفه ای معلمان ، رفتارهای سازگارانه ، کیفیت آموزش ، توسعه حرفه ای