تاثیر فعالیت های حرکتی بر یادگیری و تمرکز دانش آموزان ابتدایی

فعالیت های حرکتی به عنوان یکی از ابزارهای موثر در آموزش ابتدایی می توانند نقش مهمی در ارتقای یادگیری و تمرکز دانش آموزان ایفا کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت های حرکتی هدفمند بر تمرکز و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و نیمه تجربی بود و نمونه شامل ۱۲۰ دانش آموز از کلاس های سوم تا ششم ابتدایی بود که به صورت خوشه ای انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه سنجش تمرکز، چک لیست فعالیت های حرکتی معلمان و آزمون های عملکردی استاندارد جمع آوری شد. مداخله پژوهش شامل اجرای فعالیت های حرکتی کوتاه، هدفمند و منظم در طول کلاس های درسی بود. یافته ها نشان داد که فعالیت های حرکتی تاثیر مثبت و معناداری بر تمرکز، مشارکت فعال و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد و میانگین نمرات گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل به طور قابل توجهی افزایش یافت. همچنین تحلیل رفتاری کلاسی نشان داد که مشارکت اجتماعی و توجه به معلم در گروه مداخله بهبود یافته است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که فعالیت های حرکتی نه تنها سلامت جسمانی دانش آموزان را تقویت می کند، بلکه باعث ارتقای توانایی های شناختی، انگیزه و تعامل اجتماعی آنان نیز می شود. بنابراین، ادغام فعالیت های حرکتی در برنامه های آموزشی دوره ابتدایی می تواند بهبود کیفیت یادگیری و تمرکز دانش آموزان را به دنبال داشته باشد. اجرای منظم، طراحی انعطاف پذیر، آموزش معلمان و فراهم سازی منابع و فضای مناسب از عوامل کلیدی موفقیت برنامه های حرکتی هستند. این پژوهش تاکید می کند که حرکت و فعالیت بدنی باید به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از فرایند یاددهی و یادگیری در مدارس ابتدایی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فعالیت های حرکتی ، یادگیری ، تمرکز ، دانش آموزان ابتدایی ، مشارکت فعال ، آموزش ، توانایی شناختی