اثر فناوری های نوین بر تغییر نگرش معلمان به فرایند یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر فناوری های نوین بر تغییر نگرش معلمان نسبت به فرایند یادگیری انجام شده است. امروزه فناوری های آموزشی به عنوان ابزاری موثر در بهبود کیفیت یادگیری و افزایش تعامل دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته اند و نگرش معلمان نسبت به این ابزارها نقش کلیدی در موفقیت استفاده از آن ها دارد. این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی–تحلیلی و استفاده از پرسش نامه، نگرش معلمان مدارس ابتدایی را مورد بررسی قرار داد. یافته ها نشان داد که فناوری های نوین، نگرش معلمان را در ابعاد مختلف از جمله یادگیری فعال، نقش معلم، نقش دانش آموز و ارزشیابی یادگیری تحت تاثیر قرار داده اند و موجب حرکت از یادگیری سنتی و منفعل به یادگیری فعال، مشارکتی و معنادار شده اند. همچنین مشخص شد که تغییر نگرش معلمان نسبت به فناوری های آموزشی به عوامل فردی، محیطی و ساختاری وابسته است و تثبیت آن نیازمند آموزش حرفه ای هدفمند، حمایت مدیریتی و فراهم کردن زیرساخت های مناسب است. نتایج پژوهش تاکید می کند که فناوری های نوین آموزشی نه تنها ابزار، بلکه بستری برای تحول نگرشی معلمان و بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان محسوب می شوند و تغییر نگرش، پیش شرط استفاده موثر از فناوری است. این پژوهش می تواند راهنمای سیاست گذاران، مدیران مدارس و پژوهشگران حوزه آموزش و فناوری برای ارتقای یادگیری فعال و موثر باشد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، نگرش معلمان ، یادگیری فعال ، نقش معلم ، نقش دانش آموز ، ارزشیابی یادگیری ، مدارس ابتدایی