طراحی الگوی تلفیق آموزش میراث فرهنگی ناملموس در برنامه درسی

این پژوهش با هدف طراحی الگویی نظام مند برای تلفیق موثر میراث فرهنگی ناملموس در برنامه درسی دوره ابتدایی و متوسطه انجام شده است. میراث فرهنگی ناملموس شامل سنت های شفاهی، هنرهای اجرایی، آیین ها، مناسک، دانش سنتی و مهارت های مرتبط با صنایع دستی است که به عنوان سرمایه های هویتی و فرهنگی جامعه محسوب می شوند. با توجه به فرایند جهانی شدن و خطر فراموشی این میراث، نظام آموزشی نقش کلیدی در انتقال، احیا و بازآفرینی آن به نسل های جدید دارد. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای کیفی، ابتدا مبانی نظری، اهمیت و ضرورت تلفیق این میراث را بررسی کرده است. سپس با تحلیل تجارب موفق داخلی و بین المللی، الگویی مفهومی-عملیاتی در سه سطح طراحی برنامه درسی، راهبردهای تدریس و ارزشیابی پیشنهاد می دهد. یافته ها نشان می دهند که تلفیق موفق نیازمند نگرش کل نگر، مشارکت جامعه محلی، توجه به زمینه فرهنگی و استفاده از روش های فعال یادگیری است. در پایان، چارچوب اجرایی و راهکارهای عملی برای پیاده سازی الگو ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

میراث فرهنگی ناملموس ، تلفیق برنامه درسی ، آموزش فرهنگی ، برنامه درسی چندفرهنگی ، طراحی آموزشی ، هویت ملی