بررسی نقش مدارس هوشمند و انعطاف پذیری آموزشی بر عملکرد تحصیلی

هدف از این پژوهش بررسی نقش مدارس هوشمند و انعطاف پذیری آموزشی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان بود. در این راستا، تحقیق به شیوه ی مروری انجام شد و مطالعات و منابع علمی معتبر در حوزه هوشمندسازی مدارس، هوش مصنوعی در آموزش و الگوهای انعطاف آموزشی مورد تحلیل مقایسه ای قرار گرفتند. تحلیل یافته ها نشان داد که استفاده از فناوری های نوین آموزشی به ویژه سامانه های هوش مصنوعی، توانسته است فرایند یادگیری را شخصی سازی کرده، میزان مشارکت و انگیزش تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهد و عملکرد تحصیلی آنان را بهبود بخشد. همچنین مشخص شد که انعطاف آموزشی از طریق تنوع در روش های تدریس، زمان بندی و محتوا به ارتقای یادگیری خودتنظیم، کاهش اضطراب آموزشی و تقویت احساس خودکارآمدی منجر شده است. نتایج تحقیق تاکید دارد که تلفیق هوشمندسازی با ساختار آموزشی منعطف، موثرترین الگو برای بهبود نتایج تحصیلی و پایداری یادگیری در مدارس معاصر است. در پایان پیشنهاد می شود مدیران و معلمان با تقویت مهارت های فناورانه، طراحی بازخوردهای هوشمند و ترویج یادگیری داده محور، زمینه ی تحقق آموزش کارآمد و عادلانه را به صورت پایدار فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

مدارس هوشمند ، انعطاف پذیری آموزشی ، هوش مصنوعی در آموزش ، عملکرد تحصیلی