یادگیری تلفیقی؛ ارزیابی فرصت ها و تهدیدها در نظام آموزشی

این پژوهش به ارزیابی جامع فرصت ها و تهدیدهای پیاده سازی یادگیری تلفیقی در نظام آموزشی ایران می پردازد. یادگیری تلفیقی به عنوان ترکیب هدفمند و نظام یافته آموزش حضوری و الکترونیکی با هدف بهینه سازی فرآیند یادگیری، در سال های اخیر به ویژه پس از همه گیری کووید-۱۹ به یک ضرورت اجتناب ناپذیر تبدیل شده است. این مطالعه با روش کیفی از نوع تحلیل مضمون و با مشارکت ۳۵ نفر از ذی نفعان کلیدی (شامل معلمان، مدیران مدارس، دانش آموزان دوره متوسطه، والدین، کارشناسان فناوری آموزشی و سیاست گذاران) انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق و گروه های متمرکز گردآوری و با استفاده از نرم افزار MAXQDA تحلیل شده اند. یافته ها در دو دسته اصلی فرصت ها و تهدیدها سازماندهی شدند. فرصت های شناسایی شده در پنج مضمون کلی طبقه بندی شدند: ۱) ارتقای دسترسی و انعطاف پذیری آموزشی، ۲) امکان شخصی سازی و تفکیک یادگیری، ۳) توسعه سواد دیجیتال و مهارت های قرن بیست و یکم، ۴) غنی سازی منابع و روش های تدریس، و ۵) ایجاد پیوند بین خانه و مدرسه. تهدیدهای شناسایی شده نیز در شش مضمون اصلی جای گرفتند: ۱) شکاف دیجیتالی و نابرابری آموزشی، ۲) چالش های فنی و زیرساختی، ۳) کمبود شایستگی حرفه ای معلمان، ۴) خطر کاهش تعاملات اجتماعی و عاطفی، ۵) بار اضافی کاری و استرس ذی نفعان، و ۶) نبود چارچوب نظری و سیاستی بومی. پژوهش نشان می دهد که یادگیری تلفیقی نه یک انتخاب، بلکه یک تحول اجتناب ناپذیر در نظام آموزشی است، اما موفقیت آن منوط به مدیریت فعال تهدیدها و سرمایه گذاری هدفمند بر روی فرصت هاست.

کلیدواژه ها:

یادگیری تلفیقی ، آموزش ترکیبی ، فرصت های آموزشی ، تهدیدهای آموزشی ، نظام آموزشی ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، تحلیل مضمون.