هوش مصنوعی و آینده برنامه ریزی درسی با تاکید بر روش های تدریس خلاق
محل انتشار: دومین همایش ملی علوم انسانی با رویکرد نوین و اولین همایش بین المللی پژوهشی فرهنگیان نوین
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HCWNT02_5479
تاریخ نمایه سازی: 15 بهمن 1404
چکیده مقاله:
تحولات شتابان فناوری، به ویژه درحوزه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته است. برنامه ریزی درسی به عنوان هسته اصلی نظام تعلیم وتربیت، بیش از پیش نیازمند بازنگری در اهداف، محتوا، روش های تدریس و شیوه های ارزشیابی است تا بتواند پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان در عصر دیجیتال باشد. هوش مصنوعی با قابلیت هایی همچون تحلیل کلان داده ها، یادگیری ماشین و پردازش زبان طبیعی، فرصت های نوینی را برای طراحی برنامه های درسی پویا، انعطاف پذیر و شخصی سازی شده فراهم می کند. این فناوری می تواند با شناسایی تفاوت های فردی دانش آموزان، مسیرهای یادگیری متناسب با توانایی ها، علایق و سبک های یادگیری آنان ارائه دهد و از این طریق، عدالت آموزشی و کیفیت یادگیری را ارتقا بخشد. در آینده برنامه ریزی درسی، نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری، طراح تجربه های آموزشی و پرورش دهنده تفکر خلاق تغییر خواهد کرد. هوش مصنوعی با پشتیبانی از روش های تدریس خلاق، امکان استفاده گسترده تر از یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری پروژه محور، شبیه سازی های آموزشی و محیط های یادگیری تعاملی را فراهم می سازد. این روش ها، یادگیرندگان را به مشارکت فعال، تفکر انتقادی و حل مسائل واقعی زندگی تشویق می کنند و زمینه رشد مهارت های قرن بیست ویکم را مهیا می سازند. از سوی دیگر، بهره گیری هوشمندانه از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی می تواند فرایند ارزشیابی را از حالت سنتی و آزمون محور به ارزشیابی تکوینی، مستمر و عملکردمحور سوق دهد. تحلیل داده های یادگیری به معلمان و برنامه ریزان درسی کمک می کند تا بازخوردهای دقیق تر و به موقع ارائه دهند و تصمیم های آموزشی مبتنی بر شواهد اتخاذ کنند. با این حال، تحقق این چشم انداز مستلزم توجه به ملاحظات اخلاقی، حفظ حریم خصوصی یادگیرندگان، توانمندسازی معلمان و توسعه سواد دیجیتال است. در مجموع، هوش مصنوعی نه تنها ابزاری فناورانه، بلکه عاملی تحول آفرین در آینده برنامه ریزی درسی به شمار می آید که می تواند با تقویت روش های تدریس خلاق، یادگیری معنادار و پایدار را در نظام های آموزشی رقم بزند. برنامه ریزی درسی آینده محور باید با رویکردی انتقادی و آگاهانه، از ظرفیت های هوش مصنوعی بهره گیرد تا ضمن ارتقای کیفیت آموزش، به پرورش انسان های خلاق، مسئول و توانمند برای مواجهه با چالش های آینده کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
طاهره جهانگیری
کارشناسی، مهندسی فناوری اطلاعات، اداره کل آموزش و پرورش استان کرمان