توسعه و اجرای پروتکل های یکپارچه برای ارجاع دانش آموزان با نیازهای ویژه سلامت روان: از شناسایی تا پیگیری اداری و درمانی

سلامت روان دانش آموزان یکی از ارکان اساسی موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و رشد همه جانبه آنان به شمار می رود. در سال های اخیر، افزایش مشکلات هیجانی، رفتاری و روان شناختی در میان دانش آموزان، نظام های آموزشی را با چالش های جدیدی مواجه ساخته است. یکی از مهم ترین این چالش ها، فقدان سازوکارهای منسجم و هماهنگ برای شناسایی، ارجاع و پیگیری دانش آموزان دارای نیازهای ویژه سلامت روان است. پژوهش حاضر با هدف توسعه و اجرای پروتکل های یکپارچه ارجاع دانش آموزان با نیازهای ویژه سلامت روان، از مرحله شناسایی اولیه تا پیگیری اداری و درمانی انجام شده است. تمرکز اصلی این مطالعه بر ایجاد چارچوبی نظام مند است که بتواند ارتباط موثر میان مدرسه، خانواده و نهادهای تخصصی سلامت روان را تسهیل کند. در این پژوهش، ابتدا فرایندهای موجود شناسایی مشکلات سلامت روان در مدارس بررسی و نقاط ضعف و ناهماهنگی های آن تحلیل شد. یافته ها نشان داد که نبود دستورالعمل های مشخص، ابهام در نقش ها و ضعف در پیگیری منظم، از عوامل اصلی ناکارآمدی نظام ارجاع فعلی هستند. بر این اساس، پروتکل هایی طراحی شد که شامل مراحل دقیق شناسایی، ثبت، ارجاع، مداخله و پایش مستمر وضعیت دانش آموزان است. نتایج اجرای این پروتکل ها نشان داد که یکپارچگی در فرایند ارجاع، موجب افزایش دقت در شناسایی دانش آموزان در معرض خطر و کاهش تاخیر در دریافت خدمات تخصصی می شود. همچنین هماهنگی میان عوامل آموزشی و درمانی، کیفیت تصمیم گیری ها را بهبود بخشیده و از موازی کاری و سردرگمی خانواده ها جلوگیری می کند. از دیگر دستاوردهای این پژوهش، افزایش آگاهی و توانمندی کادر مدرسه در مواجهه حرفه ای با مسائل سلامت روان دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

پروتکل ، خانواده ، دانش اموزان ، پژوهش ، تاخیر