بررسی نقش شبکه های هوشمند آموزش و تعامل دانش آموز بر مشارکت تحصیلی

هدف این پژوهش بررسی نقش شبکه های هوشمند آموزشی و تعامل دانش آموزان بر مشارکت تحصیلی بود. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و با استفاده از روش مروری انجام شد و در آن، مطالعات علمی مرتبط با آموزش هوشمند، یادگیری الکترونیکی و مشارکت تحصیلی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان داد که شبکه های هوشمند آموزشی، در صورت طراحی تعاملی و هدفمند، می توانند موجب افزایش مشارکت تحصیلی دانش آموزان در ابعاد رفتاری، شناختی و عاطفی شوند. نتایج همچنین بیانگر آن بود که عواملی همچون سواد اطلاعاتی و فناورانه، برنامه ریزی درسی متناسب با محیط های هوشمند و تقویت انگیزش و یادگیری خودراهبر، نقش مهمی در اثربخشی این شبکه ها دارند. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که بهره گیری موثر از شبکه های هوشمند آموزشی نیازمند توجه هم زمان به زیرساخت های فناورانه و مولفه های آموزشی و انسانی است. این پژوهش می تواند مبنایی برای تصمیم گیری مدیران آموزشی و معلمان در جهت بهبود کیفیت آموزش و افزایش مشارکت تحصیلی دانش آموزان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

شبکه های هوشمند آموزشی ، تعامل دانش آموز ، مشارکت تحصیلی ، آموزش هوشمند