تاملی بر نقش جلسات انجمن اولیا ومربیان بر فعالیت یادگیری مدارس

انجمن اولیا و مربیان مظهر همکاری خانه و مدرسه در امر تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان است. خانه و مدرسه دو نهاد تربیتی مهم به شمار می آیند که در صدر عوامل تاثیرگذار بر روند رشد و تکامل رفتار و منش نوباوگان جامعه قرارداشته از این رو مهمترین عامل در تربیت ورشد فکری و اخلاقی ، هماهنگی و همسویی نظری و عملی میان مربیان و خانواده است.هر یک از دو کانون خانه و مدرسه به تنهایی امکان عمل موفقیت آمیز نخواهد داشت و باید به عنوان یک مرکز و یک نهاد تعلیماتی و تربیتی تلقی شوند و مجموعه سیاست و برنامه ریزی هایی که آموزش و پرورش تدوین و به اجرا می گذارد در این دو کانون براساس یک سیاست،بینش و هدف خاصی دنبال می شود.اولیا به عنوان صاحبان اصلی سرمایه های با ارزش دارای حق اظهار نظر، حق نظارت و در برخی موارد حق دخالت در مسائل آموزش و پرورش هستند و تنها در این صورت است که فرآیند پیچیده و عمیق تربیت و تعلیم می تواند به شکل صحیح و شایسته ای به اجرا گذاشته شده و موجب رشد و تعالی شود. ممکن است رفتار و شیوه های تربیتی مربیان با رفتار و روشهای تربیتی اولیا در خانواده متفاوت یا احیانا در تضاد باشد که در این صورت تاثیرهای مخربی بر شخصیت کودک دارد. از این اصل مسلم تربیتی می توان ضرورت ارتباط و تبادل نظر میان اولیا و مربیان را درک کرد. این ارتباط در سیستم آموزشی و پرورشی ما ازطریق انجمن اولیا و مربیان صورت می گیرد.انجمن اولیا و مربیان ، هیات منتخبی از پدران و مادران دانش آموزان و مربیان مدرسه است که با هدف تلاش و همکاری در جهت پیشبرد امور آموزش و پرورش دانش آموزان تشکیل می شود. این هیات پیشنهادات و طرحهای مفید را به مدیر و دیگر مسوولان مدرسه ارائه می کند و در اداره بهتر امور یار و یاور صمیمی مسوولان مدرسه محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

انجمن ، اولیا ، پیشرفت ، تحصیلی ، دانش آموزان