طراحی چارچوب مدیریت مدرسه مبتنی بر عدالت آموزشی و پیامدهای آن بر رضایت معلمان و دانش آموزان

عدالت آموزشی به عنوان یکی از اصول محوری سند تحول بنیادین آموزش وپرورش، بر توزیع عادلانه فرصت های یادگیری، توجه به تفاوت های فردی، جنسیتی، اقتصادی، جغرافیایی و فرهنگی، و ایجاد شرایط برابر برای رشد همه دانش آموزان تاکید دارد. باوجوداین تاکید، در عمل بسیاری از مدارس ایران با چالش های جدی در تحقق عدالت آموزشی روبه رو هستند که این امر بر رضایت شغلی معلمان و رضایت تحصیلی دانش آموزان تاثیر منفی می گذارد.این پژوهش با رویکرد طراحی چارچوب مفهومی - کاربردی، ابعاد عدالت آموزشی در سطح مدرسه را استخراج کرده و چارچوبی عملی برای مدیریت مدرسه مبتنی بر عدالت آموزشی پیشنهاد می دهد. بررسی مطالعات داخلی و بین المللی نشان می دهد که مدارس با مدیریت عدالت محور، رضایت شغلی معلمان را به طور میانگین ۲۵ تا ۴۵ درصد و رضایت تحصیلی دانش آموزان را ۲۰ تا ۵۰ درصد بالاتر از مدارس با مدیریت سنتی گزارش کرده اند. همچنین در این مدارس کاهش احساس تبعیض، افزایش حس تعلق سازمانی، بهبود عملکرد تحصیلی و کاهش نابرابری های یادگیری مشاهده شده است.نتایج حاکی از آن است که تحقق عدالت آموزشی در سطح مدرسه نه تنها کیفیت آموزش را ارتقا می دهد، بلکه به عنوان عاملی کلیدی در افزایش رضایت و انگیزش معلمان و دانش آموزان عمل می کند و می تواند به کاهش شکاف های آموزشی و اجتماعی کمک کند.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، مدیریت مدرسه ، رهبری عدالت محور ، رضایت شغلی معلمان ، رضایت تحصیلی دانش آموزان ، چارچوب مدیریت عدالت محور ، سند تحول بنیادین ، نابرابری آموزشی