کاربرد ادبیات فارسی در مداخلات روان شناسی بالینی مدارس؛ راهکاری نوین برای ارتقای تاب آوری دانش آموزان

ارئه نتیجه گیری این مقاله به همراه لیست منابع تاب آوری به عنوان توانایی فرد در مواجهه موثر با فشارها، استرس ها و چالش های محیطی، یکی از شاخص های کلیدی سلامت روان دانش آموزان محسوب می شود. پژوهش حاضر به بررسی کاربرد ادبیات فارسی به عنوان یک ابزار مداخلات روان شناسی بالینی در مدارس می پردازد و هدف آن ارائه راهکاری نوین برای تقویت تاب آوری دانش آموزان است. مطالعه از نوع کتابخانه ای و تحلیلی-توصیفی است و بدون نیاز به جامعه آماری انجام شده است. در این تحقیق، منابع علمی، کتب تخصصی، مقالات پژوهشی و پایان نامه های مرتبط با روان شناسی بالینی، آموزش و پرورش و ادبیات فارسی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از داستان ها، شعرها و متون ادبی فارسی می تواند با ایجاد فرآیند همذات پنداری، بازتاب هیجانی و توسعه مهارت های مقابله ای، تاب آوری دانش آموزان را ارتقا دهد. همچنین تحلیل منابع نشان داد که تلفیق آموزش ادبیات با فعالیت های روان شناختی، یادگیری را معنادارتر و عمیق تر می کند و مهارت های شناختی، هیجانی و اجتماعی دانش آموزان را همزمان تقویت می نماید. نتایج پژوهش، چارچوب نظری و عملیاتی کاربرد ادبیات فارسی در مداخلات روان شناسی مدارس را ارائه می دهد و راهنمایی علمی و کاربردی برای روان شناسان، مشاوران و معلمان فراهم می کند. این مطالعه نشان می دهد که ادبیات فارسی نه تنها یک ابزار آموزشی و فرهنگی است، بلکه می تواند به عنوان یک ابزار موثر در ارتقای تاب آوری و توانمندی های روانی دانش آموزان در محیط مدرسه به کار گرفته شود و راهکارهای نوینی برای بهبود سلامت روان آنان ارائه نماید.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، ادبیات فارسی ، مداخلات روان شناسی بالینی ، مدارس ، سلامت روان