تاثیر شیوه های نوین آموزشی بر انگیزش و یادگیری پایدار دانش آموزان

کاهش انگیزش تحصیلی و ناپایداری یادگیری از جمله چالش های اساسی نظام های آموزشی معاصر به شمار می روند که اغلب ریشه در غلبه روش های سنتی و معلم محور دارند. در سال های اخیر، شیوه های نوین آموزشی با تاکید بر یادگیری فعال، مشارکت محوری، تعامل اجتماعی و بهره گیری از فناوری های آموزشی، به عنوان رویکردهایی اثربخش برای بهبود کیفیت فرایند یاددهی– یادگیری مورد توجه قرار گرفته اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شیوه های نوین آموزشی بر انگیزش تحصیلی و یادگیری پایدار دانش آموزان انجام شده است.این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی– همبستگی (یا شبه تجربی) است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۴ می باشد که نمونه ای از آنان با روش نمونه گیری مناسب انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد انگیزش تحصیلی و یادگیری پایدار گردآوری و با روش های آماری تحلیل شدند. نتایج نشان داد شیوه های نوین آموزشی تاثیر معناداری بر افزایش انگیزش تحصیلی و تقویت یادگیری پایدار دانش آموزان دارند و می توانند زمینه ساز یادگیری عمیق، معنادار و ماندگار شوند.

کلیدواژه ها:

شیوه های نوین آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری پایدار ، یادگیری فعال ، دانش آموزان