نقش تدریس مشارکتی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی

تدریس مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، در سال های اخیر توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی را به خود جلب کرده است. این شیوه با تاکید بر تعامل فعال میان معلمان و دانش آموزان، زمینه ای فراهم می کند تا یادگیری از حالت منفعل خارج شده و به فرایندی پویا و معنادار تبدیل شود. در دوره ابتدایی، که پایه های اصلی یادگیری و نگرش تحصیلی دانش آموزان شکل می گیرد، بهره گیری از روش های تدریس موثر اهمیت دوچندانی دارد. عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله روش تدریس، انگیزش، محیط یادگیری و تعاملات کلاسی قرار دارد. روش های سنتی تدریس اغلب فرصت کافی برای مشارکت فعال دانش آموزان فراهم نمی کنند و ممکن است به کاهش انگیزه و یادگیری سطحی منجر شوند. از این رو، شناسایی و به کارگیری روش هایی که بتوانند مشارکت و درگیری شناختی دانش آموزان را افزایش دهند، امری ضروری به نظر می رسد. تدریس مشارکتی بر همکاری، گفت وگو و یادگیری گروهی تاکید دارد و دانش آموزان را به عنوان عناصر فعال در فرایند یاددهی–یادگیری در نظر می گیرد. در این روش، دانش آموزان از طریق تعامل با همسالان و معلم، به تبادل نظر پرداخته و مسئولیت بیشتری در قبال یادگیری خود بر عهده می گیرند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، عملکرد تحصیلی دانش آموزان ، آموزش ابتدایی ، راهبردهای تدریس گروهی