رویکرد نوین به آموزش و مداخله های روان شناسی مدرسه؛ همگرایی ادبیات فارسی، فناوری و روان شناسی بالینی

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل رویکرد نوین به آموزش و مداخلات روان شناسی مدرسه، با تمرکز بر همگرایی ادبیات فارسی، فناوری آموزشی و روان شناسی بالینی طراحی شده است. مدارس به عنوان محیط های یادگیری و پرورش اجتماعی و هیجانی دانش آموزان، نیازمند رویکردهایی هستند که علاوه بر انتقال دانش، سلامت روان و رشد مهارت های هیجانی، اخلاقی و شناختی را نیز ارتقا دهند. در این پژوهش، نقش ادبیات فارسی در تقویت مهارت های همدلی، اخلاق حرفه ای و تفکر انتقادی دانش آموزان، نقش فناوری در ایجاد محیط های یادگیری تعاملی و شخصی سازی شده، و نقش روان شناسی بالینی در ارائه مداخلات علمی برای مدیریت استرس، رفتارهای چالشی و ارتقای سلامت روان بررسی شده است. تحلیل اسنادی و تطبیقی نشان می دهد که تلفیق این سه حوزه می تواند یک چارچوب بین رشته ای و هم افزا برای مدارس ایجاد کند که هم اهداف آموزشی و هم اهداف تربیتی را تحقق بخشد. این رویکرد نوین، ضمن ارتقای مهارت ها و سلامت روان دانش آموزان، نقش دبیر و مشاور مدرسه را در مدیریت کلاس و اجرای مداخلات روان شناختی موثر تقویت می کند و فرصت های بهبود یادگیری فعال، تعامل دانش آموزی و محیط آموزشی حمایتگر را فراهم می آورد. یافته های پژوهش، مسیر طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی نوین و کاربردی را در مدارس نشان می دهد و می تواند مبنای تحقیقات بعدی در زمینه همگرایی بین رشته ای ادبیات، فناوری و روان شناسی بالینی باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش نوین ، روان شناسی مدرسه ، ادبیات فارسی ، فناوری آموزشی ، مداخلات بالینی