بررسی نتایج استفاده از بیوفیدبک در بهبود کنترل عصبی عضلانی و کاهش ریسک آسیب در آتش نشانان با سابقه آسیب دیدگی مکرر

سندرم درد پاتلوفمورال (PFPS) یکی از مشکلات شایع اسکلتی عضلانی است که فعالیتهای روزمره و ورزشی را مختل میکند. درمانهای معمول بر تقویت عضلات اندام تحتانی متمرکز هستند اما اغلب نقش عضلات تثبیت کننده لگن نادیده گرفته میشود. هدف این مطالعه ارزیابی تاثیر یک پروتکل تقویتی تخصصی بر عضلات تثبیت کننده لگن در بهبود علائم PFPS بود روش کار این پژوهش از نوع مطالعه موردی (Case Study) است و بر روی یک آتش نشان مرد با سابقه درد مزمن پاتلوفمورال انجام شد ارزیابی های اولیه شامل اندازه گیری های بالینی تستهای عملکردی مانند اسکوات تک پا و ارزیابی قدرت عضلات تثبیت کننده لگن (Gluteus Medius٫Maximus) بود برنامه مداخله شامل ۸ هفته پروتکل تقویتی تخصصی بر روی عضلات لگنی بود که از بیوفیدبک برای افزایش آگاهی و فعال سازی صحیح عضلات هدف استفاده شد. پیامدهای بالینی با استفاده از پرسشنامه درد بیمار (VAS) و شاخص عملکرد لگن (HOS) در ابتدا پس از مداخله و ۳ ماه پیگیری ارزیابی شدند. نتیجه گیری پس از ۸ هفته مداخله بیمار بهبود قابل توجهی در کاهش درد کاهش میانگین نمره (VAS و بهبود کنترل حرکتی در حین انجام فعالیتهای فانکشنال داشت. این بهبود با افزایش قدرت و فعال سازی بهتر عضلات تثبیت کننده لگن همبستگی داشت. این مطالعه موردی نشان میدهد که ادغام تمرینات تقویتی هدفمند لگن با بیوفیدبک میتواند استراتژی موثری در مدیریت و درمان PFPS در جمعیتهای ورزشی سنگین مانند آتش نشانان باشد و به کاهش ریسک آسیب های مکرر کمک کند.