تاثیر سبک های یادگیری بر یادگیری عمیق دانش آموزان در چارچوب روان شناسی تربیتی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های یادگیری دانش آموزان بر میزان یادگیری عمیق آنان در چارچوب روان شناسی تربیتی انجام شده است. در دنیای پیچیده و متغیر آموزش امروزی، صرفا انتقال اطلاعات کافی نیست؛ بلکه پرورش توانایی دانش آموزان برای پردازش اطلاعات در سطوح بالا و دستیابی به یادگیری عمیق (Deep Learning) ضروری است. این مطالعه با اتکا بر نظریه های پیشگام در زمینه سبک های یادگیری (نظیر کلب، فلدر-سیلورمن و VARK) و مدل های یادگیری عمیق (نظیر رویکرد سطحی/عمیق بیگز و مارتون)، به بررسی رابطه میان ترجیحات فردی یادگیری و کیفیت اکتساب دانش می پردازد. روش تحقیق پیشنهادی از نوع توصیفی-همبستگی خواهد بود و ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه های استاندارد سبک یادگیری و مقیاس های سنجش عمق یادگیری (مانند مطالعه موردی یا آزمون های مبتنی بر کاربرد) است. نتایج مورد انتظار نشان می دهند که تطبیق روش تدریس با سبک یادگیری غالب دانش آموزان، منجر به افزایش معنادار در مولفه های یادگیری عمیق نظیر تحلیل، ترکیب، ارزیابی و کاربرد دانش خواهد شد. این یافته ها پیشنهاداتی کاربردی برای طراحی برنامه های درسی منعطف و بهبود اثربخشی فرآیند آموزش ارائه خواهد داد.

کلیدواژه ها:

سبک یادگیری ، یادگیری عمیق ، روان شناسی تربیتی ، کلب ، بیگز ، آموزش سازگار